"12" sayısı, 1981-1982 yılında Avrupa Şampiyonlar Kupası kazanmış Aston Villa takımının, sezon sonu İngiltere üst kademe liginde tabloda elde ettiği sıradır. Ötesi var mıdır anımsamıyorum. Daha doğrusu bilmiyorum.
"6" , Jesus Gil y Gil'in 1993-94 sezonunda kovduğu teknik adam sayısıdır.
Futbol kulüplerinin başına olaylar, felaketler gelmiştir de, ciddi ölümler ve talihsizlikler dışında C.F Monterrey kulübünün başına gelenler gerçekten "kadersizlik". Muhakkak ki Torino ve Manchaster United'ın başına gelen uçak kazaları tarihte en çok konuşulan ve unutulmaya çalışılan bir olay olsa da, Meksika gibi futbolun ününü yurt dışına bir türlü satamamış bir ülkenin futbol kulüplerinin başına olaylar, hadiseler gelmiştir ve pek duymamışızdır. Nitekim Monterrey kulübünün başına gelen olay gibi.
13 sayısı, Liverpool kulübünün şampiyon olduğu 1965-66 sezonunda kullandığı oyuncu sayısıdır. Avrupa şampiyonluğunun geldiği diğer sene bu sayı 14'dü. Rotasyon dahisi(!) Rafael Benitez'e birileri bu rakamları çıtlatmış mıdır bilinmez. Hoş, günümüz futboluna bu sayılar az gelir; arkayı beşlemeden yola çıkmamak lazım.
1 Pound, Ken Bates'in 1982 yılında Chelsea'yi satın alırken ödediği paradır. Şaka gibi, ama gerçek.
16 sayısı, efsanevi Fransız defans oyuncusu Marius Tresor'un(Sağdaki) ard arda gördüğü sarı kart sayısıdır. Yani oynadığı maçlarda kendine has bir seri yaparak devamlı sarı kart görmüş, o zaman ceza sınırı 3 maç olduğu için bunu toplamda 21 maçlık bir maratonda yapmıştır. Bunu nasıl başarmıştır, bunun için özel bir çalışma programı uygulamış mıdır bilemiyorum açıkcası. Just Fontaine anısına hazırlanan Fransız futbol efsaneleri kitabında hakkında kendisinin anlattığı çok güzel bir anektod vardır;
135 sayısı Milano kulübü A.C Milan'ın 1909 yılında kadrosunda bulunan oyuncuların bonservis bedellerinin bugünkü Euro bazındaki toplam değeridir. Kulübün en çok kazananı olan Camperio'nun aylık maaşı giysilerden ve üç adet esperja (ekmeklik buğday cinsi) çuvalından oluşuyordu.
Alman futbol ekolünden İtalya'ya "dikey geçiş" yapmış kaç Alman futbolcu vardır, bunların kaçı bu ülkede tutunmuştur bilemem. Belki de sayıları bir elin parmağını geçmez. Ancak bunlardan biri vardı ki, bir ekolün gerekliliğini oynarken başka bir ekol bölgeye transfer olmuştu; Karl Heinz Rummenigge.
Suat Mamat (Eski Beşiktaş, Galatasaray, Vefa oyuncusu) teknik direktörü olduğu Kırıkkalespor takımını sadece 4 profesyonel oyuncu ile şampiyon yapmış ve birinci lige çıkarmıştır. Profesyonel olmayan oyuncuların çoğu mevsimlik olarak Kırıkkale'de bulunan ve Devlet tarım ofisinde çalışan yükleme işçileriydi.
Adada bilhassa Nottingham Forest taraftarları tarafından "Farmer's Loyalty" mahlası takılan Peter Shilton futbol hayatı boyunca tam 16 kulüp değiştirmiştir. (Bkz: Eironeia)
o.91 sayısı Everton efsanesi Dixie Dean'in 12 sezon boyunca toplamda oynadığı 398 maçta eriştiği gol ortalamasıdır. Üşenip eline hesap makinesi alamayanlar için belirtelim: Dean 12 sezonda toplamda 362 gol atmıştır.
Çoğu kişiye göre -daha doğrusu tahminlere göre- Dünya Kupası maçlarında en çok golü bulunan kişi Peledir. Ancak bu durum böyle değildir. Çünkü rekor, 14 golle Gerd Müllerindir. Pelenin gol sayısı 12 dir. Ardından 10 golle Klinsmann ve 9 golle güneyin yakışıklı çocuğu Batistuta gelir. Futbola orta saha oynayarak başlayan Müller o dönemin Batı Almanyasında yaşanan forvet mevkisi sıkıntısından dolayı ilk kez forvet mevkisinde oynamıştır. Üstelik ilk kez dünya kupasında bu mevkide oynamaya başlamıştır. Gerd Müller'in ne kadar iyi bir oyuncu olduğunu anlamak için hiç sevmesem de istatistiki verilerine bakmak sanırım yeterli olabilir. 
